
Εις τον κάλαθον των αχρήστων καταλήγει, τελικά, το Ειδικό Χωροταξικό Πλαίσιο για τον τουρισμό τού Γιώργου Σουφλιά, για το οποίο τόσος ντόρος είχε γίνει, διότι η τουριστική οικογένεια αλλά και η πολιτική ηγεσία του τόπου μας διαφωνούσε κάθετα με τις διατάξεις του.
Η Κυβέρνηση, υλοποιώντας τις προεκλογικές της δεσμεύσεις, ανακοίνωσε ότι καταργεί το νομοσχέδιο της Νέας Δημοκρατίας, με νέο ειδικό αναπτυξιακό νόμο, ο οποίος στοχεύει στην αναβάθμιση του τουριστικού προϊόντος και των υποδομών, με παράλληλη στήριξη των εργαζομένων, τη δια βίου κατάρτιση και εκπαίδευσή τους, καθώς και την προώθηση της αειφόρου ανάπτυξης με έμφαση στην προστασία του περιβάλλοντος.
Στρατηγική επιλογή της Κυβέρνησης είναι η ανάπτυξη του ποιοτικού τουρισμού, που προσφέρει ποικιλία, διαφοροποιημένων και στοχευμένων προϊόντων.
Μηδενική ανοχή και καταπατήσεις και αυθαίρετες κατασκευές σε δασικές και προστατευόμενες περιοχές.
Σταδιακή κατάργηση της εκτός σχεδίου δόμησης με συγκεκριμένο χρονοδιάγραμμα και τέλος στις κατασκευές στις οριογραμμές.
Ο νέος αναπτυξιακός νόμος θα προσαρμοστεί στις πραγματικές ανάγκες του τουρισμού και θα έχει τους κάτωθι άξονες:
* Δημιουργία ποιοτικών καταλυμάτων με παροχή δέσμης οικονομικών και άλλων κινήτρων
* Ενίσχυση των δυνατοτήτων προσπελασιμότητας στους τουριστικούς τόπους, ιδιαίτερα της Περιφέρειας με την ανάπτυξη και τη βελτίωση των απαραίτητων γενικών υποδομών.
* Κατάργηση των οικονομικών κινήτρων ανέγερσης καταλυμάτων σε τουριστικά κορεσμένες περιοχές
* Αξιοποίηση του Εθνικού Στρατηγικού Πλαισίου Αναφοράς (ΕΣΠΑ) 2007 – 2013 για την ενίσχυση της ποιοτικής τουριστικής ανάπτυξης.
* Εφαρμογή των προτάσεων και οδηγιών της ΕΕ «Για μια Ευρώπη προσβάσιμη σε τουρίστες με αναπηρία»
* Προώθηση της πράσινης οικονομίας με έμφαση στη βιώσιμη ανάπτυξη της τουριστικής επιχειρηματικότητας
* Αναβάθμιση της τουριστικής εκπαίδευσης σε όλες τις βαθμίδες και αξιολόγηση της ποιότητας των σπουδών με βάση διεθνή τουριστικά πρότυπα
* Προβολή, διαφήμιση και άμεση ανάπτυξη της τουριστικής εικόνας της χώρας μας στο κρίσιμο πεδίου του διαδικτύου. Αναβάθμιση του ΕΟΤ, ώστε να μετεξελιχθεί σε οργανισμό προβολής της Ελλάδας στο εξωτερικό.
Οι παραπάνω δεσμεύσεις ανατρέπουν τα δεδομένα στον τουρισμό, ενώ προβληματισμό προκαλούν οι εξαγγελίες περί κατάργησης της εκτός σχεδίου δόμησης, πάνω στην οποία έχει βασιστεί όλη η οικοδομική δραστηριότητα στην Ελλάδα, καθώς και στις οριογραμμές, εάν φυσικά εννοεί τον αιγιαλό και παραλία και τις κορυφές των βουνών.
Φυσικά, όλες οι δεσμεύσεις θα διευκρινιστούν με ειδικές προτάσεις, οι οποίες αναμένεται να κατατεθούν σύντομα στους αρμόδιους φορείς για συζήτηση.
Ωστόσο, επειδή το θέμα της τουριστικής ανάπτυξης είναι εξόχως σοβαρό, κρίνουμε σκόπιμη τη δημοσίευση των απόψεων του Νομαρχιακού Συμβουλίου και των Ξενοδόχων, οι οποίες αποτελούν την κριτική τους ματιά στο κατηργημένο πλέον Ειδικό Χωροταξικό Πλαίσιο του Γιώργου Σουφλιά, που έχουν ενδιαφέρον, γιατί παρουσιάζουν τις θέσεις τους για τον τουρισμό.
Σημειωτέον ότι όλοι οι φορείς της Ζακύνθου είχαν τοποθετηθεί με αρνητικό τρόπο στο τουριστικό πλαίσιο της κυβέρνησης της ΝΔ, υιοθετώντας, κατά κύριο λόγο, τις προτάσεις της ΤΕΔΚ, οι οποίες ενεκρίθησαν, τελικά, από το Νομαρχιακό Συμβούλιο.
Σε ό,τι αφορά τις προτάσεις των ξενοδόχων, δημοσιεύουμε το κείμενο της Προέδρου του Συλλόγου Ξενοδόχων, Χριστίνας Τετράδη, το οποίο κατατέθηκε στο Νομαρχιακό Συμβούλιο, αλλά και το ΥΠΕΧΩΔΕ.
Οι προτάσεις του Νομαρχιακού Συμβουλίου
Κατ’ αρχήν, κρίνεται ως θετικό βήμα προς την κατεύθυνση της ορθολογικής και χωρικής οργάνωσης και ανάπτυξης της τουριστικής δραστηριότητας η ύπαρξη ενός ειδικού χωροταξικού πλαισίου.
Υπάρχει αντίρρηση ως προς τον χαρακτηρισμό και κατάταξη της παράκτιας τουριστικής περιοχής της Ανατολικής Ζακύνθου, Δήμοι Αλυκών, Αρκαδίων και Ζακυνθίων (Αργάσι – Βασιλικός), στην κατηγορία των «αναπτυγμένων τουριστικά περιοχών», καθόσον, αφενός τα χαρακτηριστικά της (δυνατότητες – προβλήματα – ένταση τουριστικών δραστηριοτήτων και εξάρτησης της τοπικής οικονομίας από τον τουρισμό) διαφέρουν σημαντικά από αυτήν της παράκτιας νότιας τουριστικής περιοχής του νησιού (Δήμος Λαγανά) και, αφετέρου, οι περιορισμοί που τίθενται από τις «κατευθύνσεις χωρικής οργάνωσης» δεν μπορούν να «ισοσταθμιστούν» με τις δυνατότητες τουριστικής ανάπτυξης που μπορούν να προκύψουν από τις ειδικές μορφές τουρισμού, που δύνανται να αναπτυχθούν στις νότιες παράκτιες περιοχές, λόγω της ύπαρξης του θεσμοθετημένου Εθνικού Θαλασσίου Πάρκου (π.χ. καταδυτικός τουρισμός).
Προτείνεται η ανωτέρω περιοχή της ανατολικής Ζακύνθου να καταταγεί στην κατηγορία των «αναπτυσσόμενων τουριστικά περιοχών» και, ενδεχομένως, στην υποκατηγορία των «αναπτυγμένων πυρήνων μαζικού τουρισμού εντός ευρύτερων αναπτυσσόμενων περιοχών με περιθώρια ανάπτυξης εναλλακτικού τουρισμού».
Υπάρχει προβληματισμός και διαφωνία σχετικά με το θαλάσσιο τουρισμό, σε ό,τι αφορά τα συγκεκριμένα κέντρα υποστήριξης ενοτήτων θαλάσσιου τουρισμού, στα οποία δε συμπεριλαμβάνεται η Ζάκυνθος, η οποία, γεωγραφικά, μπορεί να εξυπηρετήσει και να καλύψει το «κενό», μεταξύ Λευκάδας, που, αντικειμενικά, έχει ακτίνα επιρροής στις ακτές της Δυτικής Ελλάδας και της Β.Δ. Πελοποννήσου και όχι εν γένει στα Ιόνια Νησιά, όπως αναφέρεται, και Καλαμάτας, που, αντικειμενικά, έχει ακτίνα επιρροής, κυρίως, στη νότιο – νοτιοανατολική Πελοπόννησο και όχι τόσο στη δυτική – κεντρική και νότια Πελοπόννησο, όπως πάλι αναφέρεται.
Επίσης, δε λαμβάνεται υπόψη ότι στη Ζάκυνθο υπάρχει η μεσοπρόθεσμη προοπτική της δημιουργίας και λειτουργίας μαρίνας.
Προτείνεται η ύπαρξη πρόβλεψης μιας ενότητας υποστήριξης του θαλάσσιου τουρισμού, με επίκεντρο τη Ζάκυνθο, και με ακτίνα επιρροής το κεντρικό Ιόνιο, τις δυτικές και νοτιοδυτικές ακτές της Πελοποννήσου.
Υπάρχει προβληματισμός για τις πραγματικές, τελικά, δυνατότητες, που υπάρχουν για τη δημιουργία τουριστικών εγκαταστάσεων ήπιων μορφών τουρισμού, όπως του αγροτουρισμού, σε περιοχές «Natura», διότι, ενώ, σήμερα, ισχύει ποσοστό κάλυψης 20%, το Ειδικό Πλαίσιο θέτει ανώτατο όριο 2%, δηλαδή το 1/10 αυτού που ισχύει σήμερα.
Μάλιστα, χρειάζεται κατάλληλη επιστημονική μελέτη, που θα αποδεικνύει ότι η επένδυση δε θα επηρεάσει την οικολογική ισορροπία των οικοτόπων προτεραιότητας. Σε περιοχές νησιωτικές, όπως η Ζάκυνθος, όπου η ζώνη της περιοχής Natura των δυτικών ακτών είναι επιμήκης από Βορρά προς Νότο, ουσιαστικά, δεν μπορεί να αναπτυχθεί ο επιθυμητός αγροτοτουρισμός, παρά μόνο περιηγητικός και πεζοπορικός, πράγμα που δε συμβάλλει στην αειφορική ανάπτυξη της περιοχής, καθόσον οι παρεπιδημούντες δε θα μπορούν να διαμένουν στην περιοχή αυτή. Προτείνεται να ισχύσει το παρόν ποσοστό κάλυψης (20%).
Επίσης, σκεπτικισμός υπάρχει για το διπλασιασμό των ορίων αρτιότητας στις τουριστικά περιοχές (στις αναπτυσσόμενες από 4 στρέμματα γίνονται 8 και στις αναπτυγμένες από 4 στρέμματα γίνονται 15), σε συνάρτηση με τη σημαντική μείωση της μέγιστης πυκνότητας των τουριστικών καταλυμάτων (από 10 έως 15 κλίνες που ισχύει σήμερα, γίνονται 8), καθόσον χρειάζεται να αποτιμηθεί η ουσιαστική επίδραση που θα προξενήσει αυτή η ρύθμιση στην εν γένει οικονομία του νησιού, σε μια δύσκολη περίοδο παγκοσμίου οικονομικής ύφεσης
Προβληματισμός, επίσης, υπάρχει ως προς τις επιπτώσεις και τον τρόπο εφαρμογής της ρύθμισης, που εισάγεται σχετικά με την απόσταση, την οποία πρέπει να τηρούν οι τουριστικές εγκαταστάσεις από τον αιγιαλό, που σε επίπεδες περιοχές, όπως κατά τεκμήριο οι παράκτιες τουριστικές περιοχές της Ζακύνθου, το όριο της απόστασης από τον αιγιαλό προσδιορίζεται από τα 50 στα 100 μέτρα.
Σε ό,τι αφορά στις «σύνθετες και ολοκληρωμένες αναπτύξεις τουριστικών υποδομών σταθερού παραθερισμού», παρότι δίδεται η δυνατότητα ανάπτυξής τους στη Ζάκυνθο, ο όρος σε «γήπεδα άνω των 150 στρεμμάτων» θεωρείται εξαιρετικά περιοριστικός.
Οι προτάσεις των Ξενοδόχων
Μία σημαντική παρατήρηση και καταρχήν τοποθέτηση είναι ότι το Ειδικό Χωροταξικό Πλαίσιο δεν εξετάζει αναλυτικά και ανά περιοχή τα ζητήματα του τουρισμού, αφήνοντας την διαχείρισή τους στους υποκείμενους Περιφερειακούς σχεδιασμούς που προβλέπεται να ακολουθήσουν, όπως και το γεγονός ότι δεν έχει συνταχθεί η Στρατηγική Μελέτη Περιβαλλοντικών Επιπτώσεων (Σ.Μ.Π.Ε.), η οποία θα έπρεπε να έχει προηγηθεί.
Στόχος των ρυθμίσεων του Ειδικού Χωροταξικού Πλαισίου για τον Τουρισμό θα έπρεπε να είναι η θέσπιση κανόνων για την ανάπτυξη του τουρισμού, αλλά και η βελτίωση της ανταγωνιστικότητας σε συνδυασμό με την ενίσχυση πολιτικών για την προστασία του περιβάλλοντος και της βιωσιμότητας των πόρων.
Τα βασικότερα ζητήματα τα οποία χρίζουν βελτίωσης τόσο ειδικά όσο και γενικότερα για τη Ζάκυνθο, είναι τα εξής.
Η προτεινόμενη αρτιότητα στις τουριστικά ανεπτυγμένες περιοχές (εκτός σχεδίου) των 15 στρεμμάτων, με μέγιστη πυκνότητα 8 κλινών, ανά στρέμμα, είναι εσφαλμένη και οδηγεί σε μη βιώσιμες και ανταγωνιστικές επιχειρήσεις, δεδομένου ότι οι υφιστάμενες προδιαγραφές του ΕΟΤ καλύπτουν ικανοποιητικά το θέμα.
Μια τέτοιας μορφής ρύθμιση δεν έχει, καμία περιβαλλοντική αξία, όπως επικαλείται, διότι ο συντελεστής δόμησης παραμένει ίδιος.
Το επιχείρημα της έλλειψης επαρκών φυσικών πόρων σε συγκεκριμένες περιοχές μπορεί να αντιμετωπίζεται κατά περίπτωση από τον ειδικό περιφερειακό σχεδιασμό ανά περιοχή και όχι από γενικευμένη εφαρμογή. Προτείνεται να ισχύσουν τα ειδικά χωροταξικά ανά περιοχή βάσει ΣΧΟΑΠ, όπως εφαρμόζονται.
Το θέμα της απόστασης από τον αιγιαλό είναι ένα ιδιαίτερα σύνθετο και ευαίσθητο θέμα που με την προσέγγιση ενός μαθηματικού τύπου γενικής εφαρμογής θα δημιουργήσει τεράστια προβλήματα και θα οδηγήσει στην απαξίωση του ελληνικού τουριστικού προϊόντος. Η υπολογιζόμενη, με βάση τον μαθηματικό τύπο απόσταση, η οποία φθάνει μέχρι και 100 μέτρα από τη γραμμή αιγιαλού (δηλαδή μέχρι 120 – 150 μέτρα από την ακτογραμμή) θα πρέπει να αποσυρθεί, γιατί οδηγεί στη μείωση της ανταγωνιστικότητας, σε σχέση με τα διεθνή πρότυπα και στερεί το σημαντικότερο φυσικό πλεονέκτημα της πατρίδας μας. Σε κάθε περίπτωση, δεν προσφέρει τίποτα στο περιβάλλον, δεδομένου ότι η επιπλέον δημιουργούμενη απαγορευμένη ζώνη εξακολουθεί να ευρίσκεται εντός της ιδιοκτησίας του καταλύματος, χωρίς κοινόχρηστο χαρακτήρα. Επίσης, στο εναπομείναν οικόπεδο δεν αναπροσαρμόζονται οι όροι δόμησης σε περίπτωση που δεν καλύπτεται η συνολική επιτρεπόμενη δόμηση.
Ο όρος της «τουριστικής κατοικίας» στην πραγματικότητα δίνει τη δυνατότητα ανέγερσης παραθεριστικών κατοικιών προς πώληση, με όρους δόμησης ξενοδοχειακών εγκαταστάσεων. Αυτό άλλωστε, είναι το ισχύον Ισπανικό ή Κυπριακό μοντέλο το οποίο η Ελλάδα πρέπει να αποφύγει. Στόχος δεν είναι το τουριστικό ξεπούλημα της χώρας, αλλά η προσέκλυση αγοραστών υψηλής εισοδηματικής στάθμης, το οποίο προϋποθέτει:
Την κατασκευή μόνο αυτοτελούς κατοικίας (5*), ελάχιστου εμβαδού 90 μ2.
Την πώληση, κατά ανώτατο ποσοστό του 30%, των συνολικών χώρων διαμονής, ώστε να παραμένει ο τουριστικός χαρακτήρας της επένδυσης.
Η συγκεκριμένη δραστηριότητα να μην εμπίπτει στα κίνητρα του αναπτυξιακού νόμου
Αρτιότητα για την ανάπτυξη αυτής της μορφής τουριστικής εγκατάστασης, κατ’ ελάχιστον 250 – 300 στρέμματα.
Προβλέπεται και για τη Ζάκυνθο η δημιουργία εγκαταστάσεων γκολφ ως τμήμα σύνθετων ολοκληρωμένων τουριστικών επενδύσεων. Η συγκεκριμένη επένδυση δεν ενδείκνυται για το νησί της Ζακύνθου, με δεδομένο ότι προϋποθέτει:
την εξασφάλιση της απαιτούμενης ποσοτικής και ποιοτικής επάρκειας υδάτινων πόρων, που αυτή τη στιγμή, τουλάχιστον, η Ζάκυνθος δεν διαθέτει.
Την ύπαρξη μεγάλων ξενοδοχειακών επιχειρήσεων με παράπλευρες δραστηριότητες, ενώ η Ζάκυνθος διαθέτει, κατά κύριο λόγο, μικρές ξενοδοχειακές μονάδες.
Θα πρέπει να τονιστεί η άμεση ανάγκη επίλυσης του χρόνιου αιτήματος, της λειτουργικής νομιμοποίησης ξενοδοχειακών καταλυμάτων με πολεοδομικές εκκρεμότητες, δεδομένου ότι μεγάλος αριθμός ξενοδοχειακών καταλυμάτων της χώρας εξακολουθεί να λειτουργεί, χωρίς ειδικό σήμα λειτουργίας ή χωρίς αυτό να καλύπτει το σύνολο των εγκαταστάσεών τους.
Επιτρέπει την λεγόμενη μεγάλη τουριστική ανάπτυξη, δηλαδή, τη συνδυασμένη ανάπτυξη ξενοδοχείων υψηλών προδιαγραφών και παραθεριστικών κατοικιών, καθώς και άλλων τουριστικών δραστηριοτήτων (συνεδριακά κέντρα, γήπεδα γκολφ, κέντρα θαλασσοθεραπείας). Η συγκεκριμένη δραστηριότητα μπορεί να αναπτυχθεί και σε υφιστάμενες εγκαταστάσεις, ενώ για τις εκτός σχεδίου περιοχές τίθεται ως απαίτηση ελάχιστη επιφάνεια 150 στρεμμάτων.
Οι περιοχές που επιλέγονται, κατά προτεραιότητα, για την ανάπτυξη αυτών των δραστηριοτήτων είναι: οι παράκτιες περιοχές της νοτιοδυτική Πελοποννήσου, παράκτιες περιοχές Αιτωλοακαρνανίας, παράκτιες περιοχές Ηπείρου, οι παράκτιες περιοχές Ανατολικής Μακεδονίας – Θράκης, παράκτιες περιοχές στην Κρήτη, οι παράκτιες περιοχές Νότιας Ρόδου, Δυτικές ακτές Ζακύνθου, ευρύτερη περιοχή πολεοδομικού συγκροτήματος Βόλου και οι δυτικές ακτές του Παγασητικού καθώς και η περιοχή της Χαλκιδικής.
Το Ειδικό Πλαίσιο Χωροταξικού Σχεδιασμού και Αειφόρου Ανάπτυξης για τον Τουρισμό προσέβαλε ενώπιον του ΣτΕ το Ξενοδοχειακό Επιμελητήριο της Ελλάδος (ΞΕΕ), ύστερα από σχετική ομόφωνη απόφαση του Διοικητικού του Συμβουλίου. Η αίτηση ακυρώσεως κατατέθηκε χθες και στρέφεται κατά της απόφασης της Επιτροπής Συντονισμού της Κυβερνητικής Επιτροπής του Τομέα Χωροταξικού Σχεδιασμού και Αειφόρου Ανάπτυξης της 4/6/2009 (που δημοσιεύτηκε στο ΦΕΚ 1138 Β 11/6/2009), κατά το μέρος που με αυτή εγκρίθηκε το Ειδικό Χωροταξικό Πλαίσιο του Τουρισμού, αλλά και κατά το μέρος, που εγκρίθηκε η Στρατηγική Μελέτη Περιβαλλοντικών Επιπτώσεων του Ειδικού αυτού πλαισίου.
Είναι γνωστό, ότι το ΞΕΕ, ως μέλος του Εθνικού Συμβουλίου Χωροταξικού Σχεδιασμού και Αειφόρου Ανάπτυξης, είχε αντιταχθεί, μαζί με άλλα μέλη του, όπως το ΤΕΕ, ο ΣΕΒ, και περιβαλλοντικές οργανώσεις, σε σειρά ρυθμίσεων του Ειδικού Πλαισίου και, κυρίως στα άρθρα 9 και 10, και είχε καταθέσει λεπτομερείς παρατηρήσεις και προτάσεις, που δεν ελήφθησαν υπόψη. Με τα άρθρα αυτά εισάγεται, ως νέα μορφή τουριστικού καταλύματος, η λεγόμενη «σύνθετη και ολοκληρωμένη υποδομή μικτής χρήσης» ή άλλως η «τουριστική κατοικία», που, στην πράξη δεν είναι τίποτε διαφορετικό από οργανωμένη «παραθεριστική κατοικία», που μπορεί, πλέον, να δομείται σε περιοχές εκτός σχεδίου με ειδικούς όρους δόμησης.
Και είναι βέβαιο ότι μια τέτοια ευνοϊκή πολεοδομική μεταχείριση της παραθεριστικής κατοικίας θα οδηγήσει σε δημιουργία ολόκληρων οικισμών, χωρίς πολεοδομικές μελέτες και, κυρίως, σε βάρος του περιβάλλοντος της ενδοχώρας, των ακτών και των νησιών μας.
Άντζ. Γκερέκου: «Τέλος στο αποφασίζουμε και διατάζουμε»!
Το διάλογο με όλους τους εμπλεκόμενους φορείς για την εξεύρεση των αποδοτικότερων λύσεων και όχι την πρακτική «αποφασίζουμε και διατάζουμε» έθεσε ως βασικό όπλο της πολιτικής της νέας κυβέρνησης στον τομέα του τουρισμού η Υφυπουργός Τουρισμού Άντζελα Γκερέκου, σε ομιλία της, στο 8ο συνέδριο ΣΕΤΕ, τονίζοντας ότι η κυβέρνηση θα μείνει έξω από «πελατειακές πρακτικές».
Η Υφυπουργός τόνισε ότι οι ενέργειες της κυβέρνησης θα στηρίζονται κατά βάση στην εφαρμογή της «Πρότασης των 12 μέτρων για τη στήριξη του Τουρισμού», ενώ επανέλαβε την πρόθεση της κυβέρνησης να αποσύρει το Ειδικό Χωροταξικό Σχέδιο για τον Τουρισμό.
Εν συνεχεία, παρουσίασε τις βασικές προτεραιότητες της νέας κυβέρνησης για την αναμόρφωση της κατάστασης στον Ελληνικό τουρισμό αναφέροντας χαρακτηριστικά: «ο πρώτος και βασικός στόχος της Κυβέρνησης ως προς τον Τουρισμό, είναι η διόρθωση όλων των ανορθολογικών στοιχείων που υπάρχουν τη στιγμή αυτή στο συγκεκριμένο πεδίο, όπως η εντελώς παράλογη η φορολόγηση των επαγγελματιών του θαλάσσιου τουρισμού ως «ιδιωτών κατόχων σκαφών αναψυχής» η οποία συνέβη στις αρχές του περασμένου καλοκαιριού, χωρίς να υπάρχει καμία δυνατότητα διάκρισης μεταξύ «ιδιώτη» και «επαγγελματία»», τονίζοντας ότι «ήδη ανακοινώθηκε από την κ. Κατσέλη, η κατάργηση της εφ’ άπαξ εισφοράς και ήδη μπορεί να δει κανείς ότι οι δεσμεύσεις μας γίνονται πραγματικότητα,» προσθέτοντας και άλλα προβλήματα που αντιμετωπίζει ο Ελληνικός τουρισμός και χρίζουν άμεσης επίλυσης.
Εν συνεχεία πρόσθεσε βασικούς άξονες της νέας πολιτικής, με τρεις να κυριαρχούν:
«Πρώτα είναι οι Νέες Τεχνολογίες της Επικοινωνίας. Παγκοσμίως, ο Τουρισμός, αποτελεί ένα προνομιακό πεδίο των νέων τεχνολογιών και ειδικότερα του Internet και την ίδια στιγμή, για την Ελλάδα, εδώ και πολλά χρόνια, οι νέες τεχνολογίες για την κυβερνητική πολιτική στον Τουρισμό αποτελούσαν μια «άγνωστη περιοχή».
Ο δικός μας στόχος είναι η δημιουργία μιας ξεχωριστής και συγκεκριμένης «Διαδικτυακής Τουριστικής Στρατηγικής Ταυτότητας» για τη χώρα. Στο πεδίο αυτό, δίνουμε ιδιαίτερη σημασία και βαρύτητα και σύντομα θα εξειδικεύσουμε και θα ανακοινώσουμε τις προτάσεις μας για το θέμα αυτό», δήλωσε.
Δευτερευόντως, «έχουμε σκοπό να αντιμετωπίσουμε στην πράξη τον Τουρισμό, όπως κάθε άλλη οικονομική δραστηριότητα κλίμακας, όχι μόνο με «διαίσθηση» και «ένστικτο», αλλά με τη χρήση όλων των δυνατών σύγχρονων εργαλείων. Οι στρατηγικές μελέτες μάρκετινγκ, που έχουν γίνει και έχουν χρυσοπληρωθεί, δεν έχουν κανένα λόγο να παραμένουν «στα συρτάρια κάποιων, κάπου, κάπως».
Ήρθε η ώρα να βγουν από αυτά τα συρτάρια, να επανα-μελετηθούν, σοβαρά, να επικαιροποιηθούν, όπου και όπως χρειάζετα,ι και να αποτελέσουν τη βάση των στόχων και της πολιτικής μας για το άμεσο μέλλον του Τουρισμού.
Πρέπει, επιτέλους, να κινηθούμε στη βάση «μετρήσιμων στόχων», να έχουμε τη δυνατότητα να «αξιολογούμε την αποτελεσματικότητα» των ενεργειών μας, να κινούμαστε στη βάση ενός οργανωμένου και μεθοδικού σχεδίου».
Ενώ ο τρίτος άξονας , αφορά την «προβολή της χώρας και την επικοινωνιακή της ταυτότητα», σύμφωνα με την Υφυπουργό, η οποία πρόσθεσε: «είναι γνωστό ότι διαφωνούσαμε σε πάρα πολλά και βασικά σημεία, με τον τρόπο με τον οποίο λάμβαναν χώρα όλες οι – αδιαφανείς ουσιαστικά – διαδικασίες, που αφορούσαν το σημαντικό θέμα της επικοινωνιακής προβολής της χώρας μας στο εξωτερικό. Πολλά πράγματα απλά «ανακοινώνονταν» ή «παρουσιάζονταν», χωρίς τη συμμετοχή κανενός άλλου εμπλεκόμενου ή ενδιαφερόμενου φορέα, αλλαγές επί αλλαγών στην «επικοινωνιακή ταυτότητα» της χώρας και στα κεντρικά μηνύματα των εκστρατειών μας, αδιαφανείς διαδικασίες αναθέσεων, κανένας μηχανισμός αξιολόγησης της αποτελεσματικότητας – και, τελικά, το αποτέλεσμα ήταν το αντίθετο από το επιδιωκόμενο, να έχουμε,δηλαδή μια «θολή» επικοινωνιακή εικόνα της χώρας μας, χωρίς κεντρικά σημεία αναφοράς και χωρίς ουσιαστικούς στόχους σε αυτά που θέλαμε, τελικά, να πετύχουμε μέσα από την προβολή και την επικοινωνία.
Στο συγκεκριμένο θέμα, αυτά που εμείς επιδιώκουμε να πετύχουμε είναι:
1) Διαφανείς διαδικασίες στις αναθέσεις των σχετικών έργων,
2) Αποφάσεις που θα λαμβάνονται στη βάση ενός συγκεκριμένου σχεδίου στρατηγικού marketing για το brand της χώρας μας,
3) Εμπλοκή και κατάθεση απόψεων όλων των βασικών θεσμικών φορέων αλλά και του Εθνικού Συμβουλίου Τουρισμού
4) Έγκαιρη ολοκλήρωση των διαδικασιών και έγκαιρη εξέλιξη της ετήσιας καμπάνιας μας,
5) Συστήματα αξιολόγησης της αποτελεσματικότητας κάθε επικοινωνιακής μας εκστρατείας,
6) Δημιουργία μιας «ισχυρής» επικοινωνιακής ταυτότητας της χώρας μας με διάρκεια και συνέχεια στο άμεσο μέλλον.
Η επικοινωνία στον Τουρισμό είναι ένα εξαιρετικά κρίσιμο τμήμα και ουδέποτε αρνηθήκαμε τη σημαντικότητά του.
Η διαφορά μας, όμως, ως προς το θέμα αυτό, είναι ότι δεν πρόκειται να χρησιμοποιήσουμε την ανάγκη προβολής της χώρας μας, για «να κάνουμε δουλειές», αλλά για να πετύχουμε το καλύτερο δυνατό για τους στρατηγικούς στόχους του Τουρισμού της χώρας μας.
Δυστυχώς, για φέτος, τα περιθώρια που έχουμε, για να αναπτύξουμε τη στρατηγική μας αυτή, είναι από περιορισμένα έως ανύπαρκτα – και για το λόγο αυτό, μόνο κάποιες διορθωτικές κινήσεις μπορούν να γίνουν, όπου πιστεύουμε ότι αυτές χρειάζονται».
Ολοκληρώνοντας η κ. Γκερέκου ζήτησε τη συνεργασία και το διάλογο όλων των εμπλεκομένων φορέων προς την αναμόρφωση και «αναγέννηση του» Ελληνικού τουρισμού, τονίζοντας ότι η κυβέρνηση ΠΑΣΟΚ θα τηρήσει τις εξαγγελίες της και θα συμβάλλει στην βελτίωση της κατάστασης στο σημαντικό αυτό κομμάτι της Ελληνικής οικονομίας.




